………………………………..Nieuws week 2
Lorem ipsum dolor sit amet, sapien platea morbi dolor lacus nunc, nunc ullamcorper. Felis aliquet egestas vitae, nibh ante quis quis dolor sed mauris. Erat lectus sem ut lobortis, adipiscing ligula eleifend, sodales fringilla mattis dui nullam. Ac massa aliquet.
Nieuws
.
.
.
Nieuws week 41 (zaterdag 3 oktober tm zaterdag 10 oktober 2020)
 
De 16e keer: 3 en 5 oktober.
 
3 oktober 2004.
Zondag 3 oktober 2004 kwamen wij aan op de camping in de Vaucluse. Een overgang van de vroege herfst naar de zomer daar. Ook een drukke periode achter de rug. Afstuderen Cees. Hij ook al een baan. Een rustig verblijf in het vooruitzicht. Hoie anders was de werkelijkheid. Die avond om 22.30 een telefoontje. Een oud-collega. Met de mededeling dat Cees betrokken was geweest bij een ernstig ongeval. En dat hij daarbij was overleden. De wereld stortte in. Overweldigend verdriet. Een slapeloze nacht. En ook een heel vroeg vertrek terug naar Nederland. Daar moest van alles geregeld worden. Een ‘hellerit’ terug. En bedenk daarbij dat de zon gewoon op tijd weer opkwam. Die maandag omstreeks 21.00 uur thuis. Ontwricht. Radeloos.

5 oktober 2004. De verjaardag van Cees. Hij zou 28 jaar geworden zijn. De opleiding afgerond en de wereld voor hem open. Niets van dat alles. Condoleances. En afstemming met de begrafenisondernemer over de begrafenis. Onwezenlijk. Maar wel in aanwezigheid van vele lieve vrienden en vriendinnen van Cees.
En nu dus de afgelopen week de 16e herinnering. Voor het eerst in 16 jaar in de maand september niet in Frankrijk. Wij herdachten daar altijd samen. Nu in Arnhem. Vele lieve blijken van medeleven via de post. Maar het meest bijzonder was het Facebook bericht van Eric en de reacties daarop. Het was een mooi en goed geformuleerd bericht. Maar hoe overweldigend waren de reacties met persoonlijke ervaringen. Meer dan 70. En dat 16 jaar later. Het heeft ons geroerd en gesteund. Cees heeft kennelijk iets betekend in het leven van velen. Hoe blij waren wij om Cees als zoon te mogen krijgen. Wij leefden met ons drietjes. Zorgen voor hem. Genoten van hem. Hebben hem begeleid in de jeugd. Tijdens de opleidingen. Op weg naar volwassenheid. En hij was klaar voor een eigen leven. Alleen werd de vervolginvulling hem niet gegeven. Genoten hebben wij van Cees. Ik speciaal omdat het mijn zoon was. En hij ontwikkelde zich van afhankelijke zoon naar steunende zoon. Van kind naar volwassene. Van zoon ook naar vriend. En wie kan dat zeggen. Wie mag dat beleven. Er is een spreekwoord gebruikt dor de Aboriginals in Australië: “Iemand is pas echt overleden als er niet meer over hem gesproken en gedacht wordt”. En met dat spreekwoord in gedachten kan gezegd worden dat Cees nog steeds voortleeft in de mooie en dankbare herinneringen van velen. Wij waren bevoorrechte ouders. Ik was een meer dan bevoorrechte vader en vriend. Ieder van jullie die reageerde op het Facebookbericht en in een blijk van medeleven aan ons. Hartelijk dank. Wij hebben ervan genoten. Het geeft ons steun.
 
Boven dit bericht een foto van Cees. Hangt in ons appartement sinds wij er wonen. Geschenk van Eric. En met een bloemengroet eronder van zijn tante.
Eronder twee foto’s van het grafmonument op de begraafplaats in Nieuwendijk. Een bloemengroet van een lieve vriendin. Ook al voor de 16e keer. Dank !!.
.
.
.



- Cees Kant in gedachte -

Laatst bijgewerkt - 20-05-16
.
.
Stacks Image 10041
.
,



Interview Kees kant “het bankje”
n
n

Lorem ipsum dolor sit amet, sapien platea morbi dolor lacus nunc, nunc ullamcorper. Felis aliquet egestas vitae, nibh ante quis quis dolor sed mauris. Erat lectus sem ut lobortis, adipiscing ligula eleifend, sodales fringilla mattis dui nullam. Ac massa aliquet.